Begin mei publiceerde de Autoriteit Financiële Markten (AFM), de instantie die in Nederland toezicht houdt op cryptobedrijven, een aanvulling op de leidraad van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) en de Sanctiewet 1977 (Sanctiewet). Deze aanvulling moet cryptobedrijven helpen zich beter aan deze wetten te houden.
Sinds 4 februari 2025 worden aanbieders van cryptoactivadiensten (crypto-assets serviceproviders (CASPs)) gezien als financiële onderneming, en dat betekent dat ze de Wwft en de Sanctiewet naleven. Daarnaast moeten deze bedrijven zich ook aan de Europese Transfer of Funds (TFR) houden. Dit houdt in dat er bij iedere transactie bepaalde gegevens moeten worden meegestuurd. Om CASPs hierbij te helpen zijn in de gepubliceerde annex zijn sectorspecifieke aandachtspunten opgenomen.
Je kunt je afvragen wat dit betekent voor snel stijgende altcoins, Het kan interessant zijn om vroeg in te stappen bij nieuwe cryptoprojecten, die vervolgens meer geld waard kunnen worden. Maakt deze nieuwe wetgeving het veiliger om deze stap te wagen of juist veel gecompliceerder en minder anoniem?
Het is de bedoeling dat de gepubliceerde aanvulling CASPs helpt bij het invulling geven aan wettelijke verplichtingen op het gebied van risicobeoordeling, het opstellen van beleid en procedures, groepsbeleid, het uitvoeren van cliëntenonderzoek, transactiemonitoring, melden van ongebruikelijke transacties en naleving van de Sanctiewet.
Concreet houdt dit bijvoorbeeld in dat CASPs de risico’s die kleven aan bepaalde transacties moeten kunnen vaststellen. Als het bedrijf oordeelt dat een transactie in strijd is met de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme moet het een cliëntonderzoek kunnen starten om de identiteit van de persoon achter de transactie te kunnen achterhalen. Ook zijn CASPs verplicht om verdachte activiteiten te melden Financial Intelligence Unit – Nederland (FIU).
Soortgelijke verplichtingen zijn er voor de naleving van de Sanctiewet. Ook hier moeten CASPs een risicobeoordeling uitvoeren en, indien nodig, passende maatregelen nemen. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat CASPs een doorlopende screening via geautomatiseerde systemen moeten uitvoeren. Andere maatregelen zijn het gebruik van geolocatie-instrumenten en instrumenten die gebruik van proxy IP-diensten herkennen.
Het doel van dit soort wetgeving is om investeerders te beschermen. Door regelgeving zijn klanten beter geïnformeerd over de risico’s die kleven aan het kopen van crypto, en zijn ze er zekerder van dat ze dit doen bij een betrouwbaar bedrijf. Ook het tegengaan van illegale activiteiten, zoals witwassen en terrorismefinanciering, is een pluspunt. Meer regelgeving zorgt ervoor dat de cryptosector beter georganiseerd en professioneler wordt, waardoor het ook makkelijker is om de stap te wagen en te investeren in nieuwe altcoins.
Toch zijn er ook nog wat uitdagingen. Wat crypto voor veel mensen zo aantrekkelijk maakt is juist de anonimiteit en het gebrek aan overkoepelende instanties. Sommigen vrezen dat meer regulering een belemmering kan zijn voor innovatie. Daarnaast zorgt extra regelgeving er ook voor dat naleving steeds complexer wordt, wat tot verwarring kan leiden. De kosten van deze compliance kunnen ook hoog zijn, waardoor het juist lastiger wordt om een klein bedrijf op te starten of een nieuw project te lanceren.
