Coevorden – Raptim heeft zichzelf een goede dienst bewezen. Het won zaterdagavond de derby tegen Dalen in de blessuretijd met 1-0. Het won niet omdat het beter was dan Dalen, sterker nog: de bezoekers kregen gedurende de wedstrijd de betere kansen. Maar als je die niet benut, loop je kans dat je er ééntje om de oren krijgt. En dat is precies wat er gebeurde.
Raptim en Dalen lieten in de eerste helft zien waarom ze beiden niet in de top van de ranglijst staan. De kansen waren op één hand te tellen en het spel was rommelig, onnauwkeurig en vaak onsamenhangend. Scheidsrechter Loois floot voor elke overtreding en voorkwam hiermee dat er snelheid of gif in het spel kwam. Jammer voor de talrijke toeschouwers, die op een flitsende derby hadden gehoopt.
De grootste kansen in de eerste helft waren voor Dalen. Eerst redde Mark Koert in de 31e minuut bij een uitbraak van Dalen en een minuut later schoot Boris Schwierts op de kruising. Raptim werd alleen gevaarlijk door Jesse Habing. Zijn schot zeilde net over het doel van Kevin Borgman.
De tweede helft was niet veel beter. Het duel sleepte zich voort zonder grote kansen, maar met een veelvoud aan foutieve passes en balverlies. Dalen kreeg in de 69e minuut de grootste kans van de wedstrijd, maar Marc Koert kon de kopbal van Tijmen Venhorst op miraculeuze wijze nog over de lat tikken. De vlam sloeg in de slotfase in de pan door een tweede gele, dus rode, kaart voor Martijn Koelink van Dalen. De daaropvolgende vrije bal van Julian Ekkelenkamp werd door Raptim gepromoveerd tot doelpunt, echter scheidsrechter Loois besloot voor een overtreding op keeper Borgman te fluiten.
De ingevallen Tijn Jansink bekroonde zich uiteindelijk in de 96e minuut tot matchwinnaar. Hij frommelde de bal vanuit een scrimmage in het doel. Dalen had minimaal een punt verdiend, maar het kon de spaarzame kansen niet verzilveren. Raptim was de gelukkigste en zet hiermee een grote stap richting handhaving.
Volgende week zondag, 15 maart, speelt Raptim opnieuw thuis, dan wacht om 14.00 uur Dalfsen.
Verslag: Jeroen Ramaker. Foto’s: Patrick de Groot.





